کاربرد اسید لینولئیک در تغذیه دام:

مقدمه:

اسیدهای لینولئیک مرکب (CLA)گروهی از اسیدهای چرب هستند که فقط در چربی نشخوارکنندگان یافت می شوند . از دیدگاه شیمیایی (CLA) مخلوطی از ایزومرهای مختلف با باندهای مضاعف هستند که عمده آنها سیس9- وترانس-11می باشند. CLA دارای خاصیت ضد سرطانی است وایزومرهای سیس -  9 و ترانس - 11 که بخش عمده درفرآورده های غذایی دامی می باشند دارای خاصیت ضد سرطانی دارد.

کم کرد ن مقدار چربی لاشه وشیروبه دلیل تقاضای مشتریان برای فرآورده های غذایی کم چربی حائز اهمیت است .

اثرات مفیدگزارش شده ازCLAدرمطالعات پزشکی با استفاده از مدل های حیوانی :

اثر بیولوژیکی:

ضد سرطان ، ضد تصلب شرائین ، تغییر در مسیر متابولیسم ، ضد بیماری قند ، محرک ایمنی بدن ، محرک قوی شدن بدن  ، از بین برنده فساد خون ومزاج لاغری مفرط (Cachexia) و از بین برنده علایم قرحه آکله یا سل پوستی (Lupus) .

گاو شیرده واسید های لینولئیک مرکب :

استفاده از CLAو مخلوطی از ایزومرهای آن وحتی CLA محافظت شده (کلسیمی شده) باعث کاهش تولید چربی ودرصد چربی می شود.

بعد از چهار روز تزریق ایزومر سیس -12وترانس -10 منجر به 40%کاهش در تولید چربی شیر گردیدند.

 CLA فقط بر روی چربی شیر اثر می گذارد وتاثیری بر دیگر اجزا ندارد . استفاده از CLA باعث کاهش ترشح چربی شیرمی شود که طی آن باعث تعادل مثبت تر انرژی خواهد شد که نتیجه این عمل باعث بهبود کل انرژی دام در مراحل خاصی از تولید می شود در نتیجه باعث افزایش تولید شیر، افزایش سنتز اجزائ دیگر شیر، کاهش اختلالات متابولیکی و بهبود راندمان تولید مثلی می شود .

براي دريافت متن كامل به ادامه مطلب برويد ...

 چربی ها وروغن ها:

لیپیدها: گروهی از موادند که دربافتهای حیوانی و گیاهی وجود دارند د رآب نامحلول ، در حلالهای بنزین ، اترو کلروفرم حل می شوند که شامل دو دسته چربیها و لیپوییدها می شوند  .

 لیپوییدهااز نظر تغذیه حیوانی به دسته های زیر تقسیم می شوند :

فسفاتیدها

سربروزیدها

استروییدها

کاروتنوییدها

 صمغها

مومها

که دارای اثرات متفاوتی در تغذیه می باشند و تا حدودی دارای اهمیت هستند ولی از نظر تولید انرژی بی اهمیت هستند .       

چربیها:

به علت دارا بودن انرژی زیاد و خاصیت ذخیره مهمترین منبع تولید انرژی برای نبات و حیوان هستند ولی ا

گر بیش از حد وارد بدن شوند به صورت چربی در نقاط مختلف بدن ذخیره  می شوند . محلهای ذخیره چربی بیشتر در زیر جلد اطراف کلیه ها و روده و به مقدار کم درون ماهیچه ها ذخیره می شود .         

اسیدهای چرب به دو دسته تقسیم می شوند  : اشباع و غیر اشباع

 اسیدهای چرب اشباع شامل :

اسید بوتریک ، اسید کاپروییک ، اسید کاپریلیک ، اسید کاپریک ، اسید لارویک ، اسید میرستیک ، اسید پالمتیک ، اسیداستئاریک.

اسیدهای چرب غیر اشباع:

اسید اولئیک : بیش از سی درصد کل اسید چرب را در اکثر لیپیدها شامل می شود .

اسید لینولئیک : در روغن دانه های انگور وقهوه وروغن خوک یافت می شود .

اسید لینولنیک :در دانه های خشخاش و کتان و روغن و بعضی ماهیها یافت می شود .

اسید آراشیدونیک : در روغن کبد خوک یافت می شود  . 

                                                               
در بین چربیهای حیوانی کره یک چربی متعادل است که در ان اسیدهای چرب اشباع شده کوچک مولکول نیز یافت می شوند در حالی که این گونه اسیدها در پیه گاو وچربی خوک یافت نمی شوند . هیدرولیز چربیها در طبیعت تحت تاثیر آنزیمهایی که مجموعاً  لیپاز نام دارند انجام می گیرد . اهمیت حیاتی چربیهابیشتر به خاطر خاصیت ذخیره شدن آنهاست .

اهمیت چربی ذخیره با توجه به دلایل زیر است :

-  تامین انرژی در مواقع کمبود
-  عایق بودن برای حرارت بدن
- ذخیره ویتامینهای محلول در چربی

مصرف چربیها جذب ویتامینهای محلول در چربی به خصوص ویتامینََ (آ) را تسهیل می کنند .  مثلا در مرغ تخمگذار با افزایش چربی از4%به7%  جذب کاروتین از20 %به60% افزایش یافته است.

هضم چربیها:

آنفلوانزاي پرندگان

تمام پرندگان نسبت به ابتلا به اين بيماري حساس هستند اما پرندگان اهلي به مراتب آسيب پذيرتر مي باشند و بيماري در آنها سريعتر به اپيدمي تبديل مي شود . بيماري در پرندگان دو مشکل دارد . در مشکل اول بيماري خفيف است و ممکن است فقط به صورت غيرعادي درآمدن پرها ( بصورت تاخورده و چروکيده ) و يا عدم توليد تخم باشد اما مشکل دوم که نگراني شديدي ايجاد مي کند در اثر آنفلوانزاهاي خيلي بيماري زاي پرندگان ايجاد مي شود . اين شکل از بيماري در سال ۱۸۷۸ در ايتاليا شناخته شد که براي پرندگان سريعاً کشنده بود و مرگ و مير ناشي از آن در پرنده ها ۱۰۰٪ است . پرنده ها ممکن است در همان روز اول ابتلاي به بيماري تلف شوند .

مهمترين اقدام کنترلي در چنين مواردي سربريدن و يا له کردن تمام پرندگان مبتلا به عفونت و همه پرندگان ديگري است که با آنها در تماس بوده اند . مرغداري بايد قرنطينه شده و اقدامات ضدعفوني سازي شديدي صورت گيرد . بايد توجه داشت ويروس در درجه حرارت پايين راحت تر زنده مي ماند . در کود و خاک مزرعه آلوده تا ۳ ماه زنده مي ماند . در آب ۲۲ درجه تا ۴ روز زنده است و در آب صفردرجه تا ۳۰ روز باقي است . مطالعات نشان داده ويروس هاي خيلي بيماري زاي موجود در يک گرم کود آلوده مي توانند تا يک ميليون پرنده را آلوده کنند .

يکي ديگر از اقدامات مهمي که بايد صورت گيرد توقف حمل و نقل پرندگان زنده از شهري به شهر ديگر و از کشوري به کشور ديگر است .

در يک شيوع آنفلوانزاي پرندگان در ايالت پنسيلوانيا در آمريکا ۱۷ ميليون مرغ تلف شده و ۱۵ ميليون دلار خسارت اين بيماري در مکزيک در سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵  بود . بهمين دليل بلافاصله پس از تشخيص بايد در کشور و بخصوص صنعت پرورش طيور وضعيت فوق العاده اعلام شود . در داخل يک کشور بيماري بسرعت از مرغداري به مرغداري ديگر مي رود . ويروس از طريق هوا از پرنده اي به پرنده ديگر منتقل مي شود و پرندگان با استنشاق ويروس آلوده مي شوند .

ابزار و لوازم ، وسايل نقليه حمل و نقل مرغ ، ظروف غذا و مواد غذايي ،‌قفس و حتي لباس مرغداران مي تواند عامل انتقال ويروس باشد ( بخصوص کفش مرغداران خيلي اهميت دارد ) شواهد کمي وجود دارد که نشان مي دهد بيماري ممکن است از طريق حشرات نيز انتقال يابد که در اين انتقال نيز حشره به عنوان ناقل مکانيکي است .

قطرات تنفسي پرندگان آلوده مي تواند پرندگان اهلي را در داخل مرغداري ها و حتي خارج از آنها آلوده کند . خطر انتقال عفونت از پرندگان وحشي به اهلي بيشتر است . در بازارهايي که مرغ زنده مي فروشند  و مملو از مرغ و پرندگان ديگر است و شرايط بهداشتي نامطلوب مي باشد اين خطر بيشتر مي شود .

مرغان مهاجر دريايي بخصوص اردک هاي وحشي مخازن طبيعي ويروس محسوب مي شوند و از سويي خود اين پرندگان مقاومترين پرندگان نسبت به ابتلاء به بيماري محسوب مي شوند . آنها مي توانند تا مسافتهاي طولاني ويروس را حمل کنند و عاملي براي انتقال ويروس از يک کشور به کشور ديگر شوند .

مقامات بهداشتي رسمي جهان معتقدند شيوع آنفلوانزا در پرندگان به دلايل مختلف مي تواند علامت هشدار دهنده اي نسبت به قريب الوقوع اين اتفاق در انسان باشد . اول آنکه اکثر اپيدمي هاي بزرگي که در آسيا رخ داده بواسط گونه بشدت بيماريزاي آن بوده است . در ضمن شواهد فزاينده اي وجود دارد دال براينکه اين زنجيره ظرفيت منحصر بفردي در جهش و عبور از سد بين انسان و پرنده داشته و باعث بيماري شديد و مرگباري در آينده در انسان خواهد شد . نگراني بزرگتر امکان شيوع در انسان با همين ويروس است . اگر ويروسهاي جديد ژنهاي انساني کافي داشته باشد انتقال مي تواند بصورت مستقيم از انسان به انسان صورت گيرد ( يعني انتقال انسان به انسان جايگزين انتقال پرنده به انسان مي شود ) اين واقعه يکبار در سال ۱۹۱۸  رخ داد که در آن هنگام ظرف ۲ سال چندين نوع بزرگ بيماري پديدار شد و در نتيجه آن ۴۰ تا ۵۰ ميليون نفر جان باختند .

در ميان سوشهاي ويروس نوع H5N1 از همه خطرناکتر است ولي در بين انسانها بسيار نادر است .

بهرحال کنترل هر چه سريعتر آنفلوانزاي پزندگان با هر زنجيره اي از ويروس که باشد حتي اگر در گروه بيماريزايي کم قرار گيرد نيز از اهميت فوق العاده زيادي برخوردار است . بعضي از ويروسها که بيماري زايي آنها کم است اگر در ميان پرندگان به چرخش درآيند  تا ۹ ماه بشدت بيماريزا مي شوند .

طبيعتاً با توجه به اينکه ويروسهاي آنفلوانزا بشدت ناپايدار هستند و رفتار آنها غيرقابل پيش بيني است ، نمي توان صددرصد از شيوع آن جلوگيري کرد ، ليکن سازمان جهاني بهداشت معتقد است اگر اقدام صحيح و سريعي صورت گيرد مي توان سرعت شيوع منطقه اي آنرا بشدت کاهش داد .

سازمان جهاني بهداشت کار تهيه واکسن آنفلوانزايي که محافظت عليه H5N1 را نيز ايجاد نمايد شروع کرده است .

جالب اينکه مطالعات اوليه نشان مي دهد ويروس H5N1 در سال ۲۰۰۴ نسبت به ويروس در سال ۲۰۰۳ جهش هاي متعددي پيدا کرده است . وقتي واکسنهاي فعلي بدرستي براي گروههاي در معرض خطر تجويز شوند ، مثلاً براي کساني که پرندگان را سر مي برند عليه ويروسهاي آنفلوانزاي انساني در چرخش محافظت ايجاد مي کنند .